Verpleegkunde Nummer 4 , pp. 6-12
dec 2018, jaargang 33
Verpleegkunde Nr. 4 , pp. 6-12
dec 2018, jr. 33
Onderzoeksartikel

Ontwikkeling van de EMINCS: zelfbeoordelingsinstrument voor verpleegkundigen over kennis, attitude en vaardigheden voor georganiseerde vormen van ethisch overleg

DOEL 
Beoordeling van de betrouwbaarheid van de EMINCS, een zelfbeoordelingsinstrument voor verpleegkundigen over kennis, attitude en vaardigheden voor georganiseerde vormen van ethisch overleg.

METHODE 
Een gelegenheidssteekproef van vierdejaars verpleegkundestudenten van een bacheloropleiding in Nederland vulde tweemaal de conceptversie van het zelfbeoordelingsinstrument in met een tussentermijn van drie weken. Aan de hand van de twee metingen worden percentages, test/hertest-betrouwbaarheid met behulp van de intraclasscorrelatiecoëfficiënt, en interne consistentie met behulp van Cronbach’s alfa’s bepaald.

RESULTAAT 
64 studenten hebben het zelfbeoordelingsinstrument ingevuld, waarvan 37 tweemaal volledig. De percentages eens/oneens van de twee metingen verschilden weinig. Een aantal items vertoonden een geringe correlatie, terwijl de rest voldoende correleerde. Het zelfbeoordelingsinstrument als geheel heeft een Cronbach’s alfa van 0,5, terwijl de afzonderlijke subthema’s Cronbach’s alfa’s tussen 0,5 en 0,9 hebben.

DISCUSSIE 
De lage correlatie van een aantal items wijst erop dat de respondenten aan verschillende antwoordrichtingen kunnen denken. Bij de overige items is dit blijkbaar niet het geval. De Cronbach’s alfa van het zelfbeoordelingsinstrument als geheel en de thema’s bevestigen matige interne consistentie.

CONCLUSIE 
Deze toets van de EMINCS was informatief voor de ontwikkeling van het instrument. De conceptversie kan op basis van percentages, intraclasscorrelatiecoëfficiënt, vergelijkbaarheid en consistentie redelijk betrouwbaar genoemd worden. Bij vijf van de 25 items is verbetering nodig.

Literatuur

  1. Schuurmans M. Een nieuwe kijk op verplegen. In: Lambregts J, Grotendorst A. red. Leren van de toekomst. Verpleegkundigen en verzorgenden 2020. Houten: Bohn Stafleu Van Loghum; 2012.
  2. Struijs A, van de Vathorst S. Morele dilemma’s van verpleegkundigen en verzorgenden. Signalement van het Centrum voor Ethiek en Gezondheid. Zoetermeer: Raad voor de Volksgezondheid en Zorg; 2009.
  3. Van Zadelhoff E, du Moulin M, van Loo G, et al. Moreel beraad in de zorg en het onderwijs. Verpleegkunde 2014;29(1):6-9.
  4. Dauwerse L. Moving Ethics. State of the Art of Clinical Ethics Support in the Netherlands. ‘s-Hertogenbosch: BOXpress; 2013.
  5. Cusveller B, Kole J. Ethiekonderwijs in de bacheloropleiding Verpleegkunde. Verpleegkunde
    2015;30(1):4-8.
  6. Davis AJ, Tschudin V, de Rave L (eds.), Essentials of Teaching and Learning in Nursing Ethics. Perspectives and Methods. Edinburgh: Churchill Livingstone Elsevier; 2006.
  7. Lambregts J, Grotendorst A, van Merwijk C. Bachelor of Nursing 2020. Een toekomstbestendig opleidingsprofiel 4.0. Houten: Bohn Stafleu Van Loghum; 2016.
  8. Raad voor de Volksgezondheid en Zorg. Wanneer samen beslissen niet vanzelf spreekt. Reflecties van patiënten en artsen over gezamenlijke besluitvorming. Signalering Ethiek en Gezondheid 2014/2. Den Haag: Centrum voor Ethiek en Gezondheid; 2014.
  9. Centrum voor Ethiek en Gezondheid. Samen zorgen in de wijk. Signalering Ethiek en Gezondheid 2016/2. Den Haag: Centrum voor Ethiek en Gezondheid; 2016.
  10. Cusveller B. Nurses serving on clinical ethics committees: a qualitative exploration of a competency profile. Nurs Ethics 2012;19:431-42.
  11. Cusveller B, Schep-Akkerman A. Toward a competency assessment tool for nurses in ethics meetings. Nursing Ethics 2015;22:1-8.
  12. Cusveller B. Ethiek in overleg. TVZ Tijdschrift voor verpleegkundigen 2013;123;5:54-58.
  13. Ross L, van Leeuwen R, Baldacchino D, et al. Student nurses perceptions of spirituality and competence in delivering spiritual care: A European pilot study. Nurse Educ Today 2014;34:697-702.
  14. Hallgren KA. Computing inter-rater reliability for observational data: an overview and tutorial. Tutor Quant Methods Psychol 2012;8:23-34.
  15. DeVellis RF. Scale development: Theory and applications. Los Angeles: Sage; 2012. pp. 109-110.
  16. Wilson VanVoorhis CR, Morgan BL. Understanding power and rules of thumb for determining sample sizes. Tutor Quant Methods Psychol 2007;3:43-50.
Onderzoeksartikel

Ontwikkeling van de EMINCS: zelfbeoordelingsinstrument voor verpleegkundigen over kennis, attitude en vaardigheden voor georganiseerde vormen van ethisch overleg

DOEL 
Beoordeling van de betrouwbaarheid van de EMINCS, een zelfbeoordelingsinstrument voor verpleegkundigen over kennis, attitude en vaardigheden voor georganiseerde vormen van ethisch overleg.

METHODE 
Een gelegenheidssteekproef van vierdejaars verpleegkundestudenten van een bacheloropleiding in Nederland vulde tweemaal de conceptversie van het zelfbeoordelingsinstrument in met een tussentermijn van drie weken. Aan de hand van de twee metingen worden percentages, test/hertest-betrouwbaarheid met behulp van de intraclasscorrelatiecoëfficiënt, en interne consistentie met behulp van Cronbach’s alfa’s bepaald.

RESULTAAT 
64 studenten hebben het zelfbeoordelingsinstrument ingevuld, waarvan 37 tweemaal volledig. De percentages eens/oneens van de twee metingen verschilden weinig. Een aantal items vertoonden een geringe correlatie, terwijl de rest voldoende correleerde. Het zelfbeoordelingsinstrument als geheel heeft een Cronbach’s alfa van 0,5, terwijl de afzonderlijke subthema’s Cronbach’s alfa’s tussen 0,5 en 0,9 hebben.

DISCUSSIE 
De lage correlatie van een aantal items wijst erop dat de respondenten aan verschillende antwoordrichtingen kunnen denken. Bij de overige items is dit blijkbaar niet het geval. De Cronbach’s alfa van het zelfbeoordelingsinstrument als geheel en de thema’s bevestigen matige interne consistentie.

CONCLUSIE 
Deze toets van de EMINCS was informatief voor de ontwikkeling van het instrument. De conceptversie kan op basis van percentages, intraclasscorrelatiecoëfficiënt, vergelijkbaarheid en consistentie redelijk betrouwbaar genoemd worden. Bij vijf van de 25 items is verbetering nodig.

Literatuur

  1. Schuurmans M. Een nieuwe kijk op verplegen. In: Lambregts J, Grotendorst A. red. Leren van de toekomst. Verpleegkundigen en verzorgenden 2020. Houten: Bohn Stafleu Van Loghum; 2012.
  2. Struijs A, van de Vathorst S. Morele dilemma’s van verpleegkundigen en verzorgenden. Signalement van het Centrum voor Ethiek en Gezondheid. Zoetermeer: Raad voor de Volksgezondheid en Zorg; 2009.
  3. Van Zadelhoff E, du Moulin M, van Loo G, et al. Moreel beraad in de zorg en het onderwijs. Verpleegkunde 2014;29(1):6-9.
  4. Dauwerse L. Moving Ethics. State of the Art of Clinical Ethics Support in the Netherlands. ‘s-Hertogenbosch: BOXpress; 2013.
  5. Cusveller B, Kole J. Ethiekonderwijs in de bacheloropleiding Verpleegkunde. Verpleegkunde
    2015;30(1):4-8.
  6. Davis AJ, Tschudin V, de Rave L (eds.), Essentials of Teaching and Learning in Nursing Ethics. Perspectives and Methods. Edinburgh: Churchill Livingstone Elsevier; 2006.
  7. Lambregts J, Grotendorst A, van Merwijk C. Bachelor of Nursing 2020. Een toekomstbestendig opleidingsprofiel 4.0. Houten: Bohn Stafleu Van Loghum; 2016.
  8. Raad voor de Volksgezondheid en Zorg. Wanneer samen beslissen niet vanzelf spreekt. Reflecties van patiënten en artsen over gezamenlijke besluitvorming. Signalering Ethiek en Gezondheid 2014/2. Den Haag: Centrum voor Ethiek en Gezondheid; 2014.
  9. Centrum voor Ethiek en Gezondheid. Samen zorgen in de wijk. Signalering Ethiek en Gezondheid 2016/2. Den Haag: Centrum voor Ethiek en Gezondheid; 2016.
  10. Cusveller B. Nurses serving on clinical ethics committees: a qualitative exploration of a competency profile. Nurs Ethics 2012;19:431-42.
  11. Cusveller B, Schep-Akkerman A. Toward a competency assessment tool for nurses in ethics meetings. Nursing Ethics 2015;22:1-8.
  12. Cusveller B. Ethiek in overleg. TVZ Tijdschrift voor verpleegkundigen 2013;123;5:54-58.
  13. Ross L, van Leeuwen R, Baldacchino D, et al. Student nurses perceptions of spirituality and competence in delivering spiritual care: A European pilot study. Nurse Educ Today 2014;34:697-702.
  14. Hallgren KA. Computing inter-rater reliability for observational data: an overview and tutorial. Tutor Quant Methods Psychol 2012;8:23-34.
  15. DeVellis RF. Scale development: Theory and applications. Los Angeles: Sage; 2012. pp. 109-110.
  16. Wilson VanVoorhis CR, Morgan BL. Understanding power and rules of thumb for determining sample sizes. Tutor Quant Methods Psychol 2007;3:43-50.
Over dit artikel
Auteurs
Bart Cusveller, Annemiek Schep-Akkerman
Over de auteurs

Dr. Bart Cusveller is verpleegkundige en filosoof, en is werkzaam als docent bij de bacheloropleiding Verpleegkunde en onderzoeker bij het lectoraat Zorg en zingeving, Hogeschool Viaa te Zwolle.

Dr. Annemiek Schep-Akkerman is gezondheidswetenschapper en epidemioloog. Zij is wetenschappelijk medewerker bij het Nederlands Huisartsen Genootschap en was werkzaam als docent bij de bacheloropleiding Verpleegkunde en onderzoeker bij het lectoraat Zorg en zingeving, Hogeschool Viaa te Zwolle.

Correspondentieadres: b.cusveller@viaa.nl

Printdatum
14 december 2018
E-pubdatum
17 december 2018
ISSN print
0920-3273
ISSN online
2468-2225


Over dit artikel
Auteurs
Bart Cusveller, Annemiek Schep-Akkerman
Over de auteurs

Dr. Bart Cusveller is verpleegkundige en filosoof, en is werkzaam als docent bij de bacheloropleiding Verpleegkunde en onderzoeker bij het lectoraat Zorg en zingeving, Hogeschool Viaa te Zwolle.

Dr. Annemiek Schep-Akkerman is gezondheidswetenschapper en epidemioloog. Zij is wetenschappelijk medewerker bij het Nederlands Huisartsen Genootschap en was werkzaam als docent bij de bacheloropleiding Verpleegkunde en onderzoeker bij het lectoraat Zorg en zingeving, Hogeschool Viaa te Zwolle.

Correspondentieadres: b.cusveller@viaa.nl

Printdatum
14 december 2018
E-pubdatum
17 december 2018
ISSN print
0920-3273
ISSN online
2468-2225