Verpleegkunde Nummer 1 , pp. 27-31
mrt 2017, jaargang 32
Verpleegkunde Nr. 1 , pp. 27-31
mrt 2017, jr. 32
Shortpaper

Uitdagende relaties: Interacties van begeleiders bij de ondersteuning van mensen met een verstandelijke beperking en probleemgedrag

Het onderzoek in dit proefschrift richtte zich op de professionele relatie van begeleiders met mensen met een verstandelijke beperking en gedragsproblemen.
Wanneer een begeleider te maken krijgt met ernstige gedragsproblemen of psychische problematiek bij mensen met een verstandelijke beperking, kan dat een grote uitdaging zijn voor zijn relatie met deze mensen, en daarmee dus voor zijn bejegening. Tegelijkertijd willen zowel deze mensen zelf als hun ouders juist dat begeleiders met hen vooral een warme, invoelende, respectvolle relatie hebben.

Literatuur

  1. Roeleveld E, Embregts P, Hendriks L, et al. Zie mij als mens! Belangrijke competenties voor begeleiders volgens mensen met een verstandelijke beperking. Nijmegen: HAN; 2011.
  2. Embregts P. Menslievende professionalisering in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking: Aansluiten bij cliënten en hun ouders. Arnhem: HAN University Press; 2009.  
  3. Van Heijst JE. Menslievende zorg. Een ethische kijk op professionaliteit. Kampen: Klement; 2005. 
  4. Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland. Good practices Kwaliteitskader, Visiedocument 2.0. 2013. Te raadplegen op: http://www.vgn.nl/artikel/15593#
  5. Schalock RL, Gardner JF, Bradley VJ. Quality of life for people with intellectual disabilities and other developmental disabilities. Applications across individuals, organizations, communities, and systems. Washington DC: American Association on Intellectual and Developmental Disabilities; 2007.
  6. Lambert MJ. Psychotherapy outcome research: Implications for integrative and eclectic therapists. In J.C. Norcross and M.R. Goldfried (Eds.), Handbook of psychotherapy integration (pp. 94-129). New York: Basic Books; 1992.
  7. Keijsers GPJ, Vossen CJC, Keijsers LHA. Helpen veranderen: Motiveringsstrategieën in de ambulante psychotherapie. Amsterdam: Boom; 2012.
  8. Leary T. Interpersonal diagnosis of personality: A functional theory and methodology for personality evaluation. New York: Ronald Press; 1957.
  9. Benjamin LS. Structural analysis of social behavior. Psychol Rev 1974;81: 392-425.
  10. Benjamin LS. SASB: A bridge between personality theory and clinical psychology. Psychol Inq 1994;5:273-316.
  11. Willems AP, Embregts PJ, Stams GJ, et al. The relation between intrapersonal and interpersonal staff behaviour towards clients with ID and challenging behaviour: a validation study of the Staff-Client Interactive Behaviour Inventory. J Intellect Disabil Res 2010;54:40-51.
  12. Willems AP, Embregts PJ, Hendriks AH, et al. Measuring staff behavior towards clients with ID and challenging behavior: Further psychometric evaluation of the StaffClient Interactive Behavior Inventory (SCIBI). Res Dev Disabil 2012;33:1523-32.
  13. Willems AP, Embregts PJ, Bosman AM, et al. The analysis of challenging relations: Influences on interactive behaviour of staff towards clients with intellectual disabilities. J Intellect Disabil Res 2014;58:1072-82.
  14. Willems A, Embregts P, Hendriks L, et al. Towards a framework in interaction training for staff working with clients with intellectual disabilities and challenging behaviour. J Intellect Disabil Res 2016;60:134-48.
  15. Willems A, Embregts P, Wijnants M, et al. Dynamic patterns of three staff members interacting with a client with an intellectual disability and challenging behaviour: suggestions for coaching. Submitted.
  16. Frenk J, Chen L, Bhutta ZA, et al. Health professionals for a new century: transforming education to strengthen health systems in an interdependent world. Lancet 2010;376:1923-58.
  17. Hattie JA. Towards a model of schooling: a synthesis of meta-analyses. Aust J Educ 1992;36:5-13.
  18. Michie S, van Stralen MM, West R. The behaviour change wheel: A new method for characterising and designing behaviour change interventions. Implement Sci 2011;6:42.
Shortpaper

Uitdagende relaties: Interacties van begeleiders bij de ondersteuning van mensen met een verstandelijke beperking en probleemgedrag

Het onderzoek in dit proefschrift richtte zich op de professionele relatie van begeleiders met mensen met een verstandelijke beperking en gedragsproblemen.
Wanneer een begeleider te maken krijgt met ernstige gedragsproblemen of psychische problematiek bij mensen met een verstandelijke beperking, kan dat een grote uitdaging zijn voor zijn relatie met deze mensen, en daarmee dus voor zijn bejegening. Tegelijkertijd willen zowel deze mensen zelf als hun ouders juist dat begeleiders met hen vooral een warme, invoelende, respectvolle relatie hebben.

Literatuur

  1. Roeleveld E, Embregts P, Hendriks L, et al. Zie mij als mens! Belangrijke competenties voor begeleiders volgens mensen met een verstandelijke beperking. Nijmegen: HAN; 2011.
  2. Embregts P. Menslievende professionalisering in de zorg voor mensen met een verstandelijke beperking: Aansluiten bij cliënten en hun ouders. Arnhem: HAN University Press; 2009.  
  3. Van Heijst JE. Menslievende zorg. Een ethische kijk op professionaliteit. Kampen: Klement; 2005. 
  4. Vereniging Gehandicaptenzorg Nederland. Good practices Kwaliteitskader, Visiedocument 2.0. 2013. Te raadplegen op: http://www.vgn.nl/artikel/15593#
  5. Schalock RL, Gardner JF, Bradley VJ. Quality of life for people with intellectual disabilities and other developmental disabilities. Applications across individuals, organizations, communities, and systems. Washington DC: American Association on Intellectual and Developmental Disabilities; 2007.
  6. Lambert MJ. Psychotherapy outcome research: Implications for integrative and eclectic therapists. In J.C. Norcross and M.R. Goldfried (Eds.), Handbook of psychotherapy integration (pp. 94-129). New York: Basic Books; 1992.
  7. Keijsers GPJ, Vossen CJC, Keijsers LHA. Helpen veranderen: Motiveringsstrategieën in de ambulante psychotherapie. Amsterdam: Boom; 2012.
  8. Leary T. Interpersonal diagnosis of personality: A functional theory and methodology for personality evaluation. New York: Ronald Press; 1957.
  9. Benjamin LS. Structural analysis of social behavior. Psychol Rev 1974;81: 392-425.
  10. Benjamin LS. SASB: A bridge between personality theory and clinical psychology. Psychol Inq 1994;5:273-316.
  11. Willems AP, Embregts PJ, Stams GJ, et al. The relation between intrapersonal and interpersonal staff behaviour towards clients with ID and challenging behaviour: a validation study of the Staff-Client Interactive Behaviour Inventory. J Intellect Disabil Res 2010;54:40-51.
  12. Willems AP, Embregts PJ, Hendriks AH, et al. Measuring staff behavior towards clients with ID and challenging behavior: Further psychometric evaluation of the StaffClient Interactive Behavior Inventory (SCIBI). Res Dev Disabil 2012;33:1523-32.
  13. Willems AP, Embregts PJ, Bosman AM, et al. The analysis of challenging relations: Influences on interactive behaviour of staff towards clients with intellectual disabilities. J Intellect Disabil Res 2014;58:1072-82.
  14. Willems A, Embregts P, Hendriks L, et al. Towards a framework in interaction training for staff working with clients with intellectual disabilities and challenging behaviour. J Intellect Disabil Res 2016;60:134-48.
  15. Willems A, Embregts P, Wijnants M, et al. Dynamic patterns of three staff members interacting with a client with an intellectual disability and challenging behaviour: suggestions for coaching. Submitted.
  16. Frenk J, Chen L, Bhutta ZA, et al. Health professionals for a new century: transforming education to strengthen health systems in an interdependent world. Lancet 2010;376:1923-58.
  17. Hattie JA. Towards a model of schooling: a synthesis of meta-analyses. Aust J Educ 1992;36:5-13.
  18. Michie S, van Stralen MM, West R. The behaviour change wheel: A new method for characterising and designing behaviour change interventions. Implement Sci 2011;6:42.
Over dit artikel
Auteur
Arno Willems
Over de auteur

Dr. Arno Willems is sinds 1984 werkzaam bij Koraal Groep als GZ-psycholoog en vanaf 2012 gedetacheerd naar MFCGLimburg, een multidisciplinair team voor consultatie rond verstandelijke beperking en ernstige gedrags- of psychiatrische problematiek. Hij is geregeld consulent voor het CCE, docent/supervisor voor de GZ- en OG-opleiding en betrokken bij het schrijven van diverse landelijke richtlijnen rond verstandelijke beperking. Zijn belangrijkste thema’s betreffen diagnostiek, behandeling en adviesvaardigheden voor gedragsdeskundigen die werken in de zorg voor verstandelijke beperking.

Correspondentieadres: awillems@koraalgroep.nl

Printdatum
17 maart 2017
E-pubdatum
20 maart 2017
ISSN print
0920-3273
ISSN online
2468-2225


Over dit artikel
Auteur
Arno Willems
Over de auteur

Dr. Arno Willems is sinds 1984 werkzaam bij Koraal Groep als GZ-psycholoog en vanaf 2012 gedetacheerd naar MFCGLimburg, een multidisciplinair team voor consultatie rond verstandelijke beperking en ernstige gedrags- of psychiatrische problematiek. Hij is geregeld consulent voor het CCE, docent/supervisor voor de GZ- en OG-opleiding en betrokken bij het schrijven van diverse landelijke richtlijnen rond verstandelijke beperking. Zijn belangrijkste thema’s betreffen diagnostiek, behandeling en adviesvaardigheden voor gedragsdeskundigen die werken in de zorg voor verstandelijke beperking.

Correspondentieadres: awillems@koraalgroep.nl

Printdatum
17 maart 2017
E-pubdatum
20 maart 2017
ISSN print
0920-3273
ISSN online
2468-2225